The Zoon

Site 1. rengi

Site 2. rengi

Topbar rengi

Menü ikon

Menü hover

Menü arama

Footer rengi

Tasarım

Kızım Doğdu: Hastane Önemli miydi?

22.07.2019
74
Kızım Doğdu: Hastane Önemli miydi?

İlk kızımın doğum öncesi son günlerinde ve doğumunda çok heyecanlıydım. Fakat ikinci kızımın doğumuna 15 gün kala heyecanım tarif edemiyeceğim bir seviyeye ulaştı. Neden böyle olduğunu çözemedim, zaten bir çocuk babasıydım ve onun doğumundan bir tecrübem vardı. Ama anlaşılan o ki bu tecrübe çok işe yarar bir şey değildi. Buradan da anlamış oldum ki her bebek ve her doğum kendi etkilerini ve duygularını yaratıyordu. Duygularımı bir başka yazıda daha detaylandıracağım.

Herneyse doktorumuz Türkiye’nin önde gelen tıp fakültelerinden birinin ve onun hastanesinin sağlam hocalarından biriydi. İyi bir kadın doğumcuydu; bir çok başarısı ve derecesi olan bir hocaydı. Önümüze iki seçenek sundu; özel hastanede doğum ve üniversite hastanesinde doğum. Biz tam teşekküllü olması adına üniversite hastanesini seçtik. Ne yalan söyleyim özel hastaneye o kadar para da vermek istemedim. Binlerce lira anlamsız bir gösterişe verilecekti ve yazıktı gerçekten çünkü para öyle kolay kazanılan bir şey değildi.

Doğum günü sabah hastaneye gittik. Sezaryen doğum olacağı için doğum günümüzü ve saatimizi biliyorduk. Yarım saat erken gitmiştik ve eşimin doğum öncesi işlemlerine başlamışlardı: NST, serum takılması gibi işlemlerden bahsediyorum. Doğuma bu sefer bende girecektim ve heyecanımı artık siz düşünün. Ağzım dehşet kurumuştu ve acı bir tat vardı.

Doğum saati geldi beni de çağırdılar ve bir görevli doğum esnasında giyinmem gerekenleri verdi. Tipik yeşil doktor üniforması. Bana gösterilen odada üniformayı, maskeyi ve bereyi taktıktan sonra ameliyathaneye girdim. Doğum başladı. Eşimi kesiyorlardı. Sonra kestikleri bölümün iki kenarından baya bir kas gücüyle asılarak genişletmeye çalışıyorlardı. En azından ben öyle hissettim. Tabii ben düştü düşecek bir vaziyetteyim. Başımı diğer tarafa çevirdim ve lütfen şimdi olmaz diye dua etmeye başladım.

Neyse ki ayılıp bayılmadan bebeğimizin dış dünyaya çıktığını görsdüm. Çıkar çıkmaz ağlamaya başladı. Mosmor buruşuk bir canlıydı. Ağlaması beni çok etkiledi, o an sarılıp onu sakinleştirmek istedim. Doktor ben orda yokmuşum gibi davranıp ‘bebeği annesinin yanına götürün’ dedi. Anne babasının değil, annesinin yanına. Kıskandım sanırım.

Ameliyathane (sadece doğum için kullanılıyor sanırım) biraz dağınık gibi geldi bana. Ancak o heyecan ve korkuyla net gözlemleyememiş olabilirim ya da ameliyathane olması gerektiği gibiydi. Eşime dikiş atmaya başladıkları sıra da beni dışarı çıkardılar. Doğuma giren doktorumuz hariç 5-6 kişiye tek tek bakarak dışarı çıktım. Üniformaları giyindiğim odada çıkararak görevliye teslim ettim ve odamıza çıktım.

Rahat edelim diye özel oda tutmuştuk. İki gün kalmamız gerektiği söylendi. Oda bu kadar mı vasat olur? Bu kadar mı çirkin olur? Bu kadar mı iç karartıcı olur. Koltuklar leş gibi kirli. Oturmayı midenizin kaldırmayacağı türden. Nihayetinde eşim ve bebek odaya geldiler. Odaya o kadar çok değişik doktor gelip gidiyor ki, kimin ne olduğunu bilmiyoruz. Hiç bir açıklama yok. Çat kapıyı açıyorlar selamsız sabahsız içeri dalıyorlar. Hadi bunu bir kenara bıraktım. İçeri girdiklerinde kendi aralarında bir muhabbet ve hastanede olduklarını unutup attıkları aşırı kahkahalar bizi çok rahatsız etti. Yine bir vizitlerinde aynı tavır ve tutum, eşime o aşırılıkların arasında nasılsınız diye sordular ve cevabı aldıktan sonra saygısızca kahkahaları ile odanın kapısınıda açık bırakarak çıkıp yan odaya geçtiler. Tabii ben bu duruma aşırı sinirlenip arkalarından bağırıp buranın dingonun ahırı olmadığını biraz saygıyı hakkettiğimizi ve insan olmanın okumakla bir ilgisi olmadığını bir kez daha kanıtladıklarını söyledim.

Bir sonraki vizitte artık kapı çalınmaya başlanmış, içeri girince selam verilmeye başlanmış ve taşkın hareketler bırakılmıştı. O an anladımki aslında ekonomik durumunuz müsaitse iyi bir özel hastanede doğum yapılmalıdır. Biz özel hastaneyi seçmeme gafletinde bulunmuştuk, üniversite hastanesini doktorumuzunda tavsiyesi ile daha donanımlı olacağı için seçmiştik. Ama yanılmışız. Evet hastane donanımlıydı ama insani anlamda, hizmet anlamında çok iyi değildi. Özel hastanede en azından parayı bastırdığınız için içten olmasa bile gereken saygıyı, değeri ve insani muameleyi görüyorsunuz. Almanız gereken hizmeti alıyorsunuz. Evet bu tabi benim kendi kişisel düşüncem. Bu tür kararları alırken doktorunuzun, sizin ve eşinizin düşüncelerini ve şartlarınızı göz önünde bulundurarak karar vermeniz daha doğru olacaktır. Tüm hastanalerin hijyen açısından yeterli olmalarını, gereken hizmetleri insani bir şekilde sunmalarını dileyerek yazımı sonlandırıyorum. Sevgiler, saygılar…

Umarım keyifle okumuşsunuzdur. İstediğiniz hayatı yaşamanız dileği ile…

BİR YORUM YAZIN

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.